سایر

تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی در چیست؟

تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی

شاید برای شما جالب باشد که بدانید تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی در چیست؟ در این مطلب قصد داریم ابتدا شما را با فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی آشنا کرده و بعد از آن با تفاوت های این دو از جنبه های مختلف و همچنین کاربردهایی که در زندگی روزمره دارند بیشتر آشنا شویم.

آنچه که قبل از بررسی تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی باید بدانیم

بررسی تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی موضوعی است که می خواهیم در این مقاله به آن بپردازیم. در سراسر جهان از فولاد به دلایل مختلفی مانند هزینه کم، تولید آسان، استحکام و … استفاده زیادی می شود. فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی اصطلاحی است که برای نامگذاری انواع فولاد مورد استفاده قرار می گیرد. در ساختار فولاد آلیاژی عنصر کربن به میزان زیاد وجود دارد. مهمترین تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی در این است که در فولاد غیر آلیاژی در هنگام ذوب سنگ آهن، هیچ عنصر اضافه دیگری با آن ترکیب نمی شود.
قبل از این که به بررسی تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی بپردازیم خوب است با فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی بیشتر آشنا شویم.
فولاد آلیاژی در واقع نوعی از فولاد است که از آهن، کربن و برخی عناصر دیگر تشکیل شده است. عناصر موجود در این نوع فولاد معمولاً شامل منگنز، نیکل، تیتانیوم، سیلیکون، کروم، مس و … هستند که به عنوان عناصر آلیاژی شناخته می شوند. ترکیب با هر یک از این عناصر موجب می شود که بتوان انواع مختلفی از فولاد با قابلیت ها و کاربردهای متنوع ایجاد کرد.
ترکیب این آلیاژها با یکدیگر باعث به وجود آمدن آلیاژ جدیدی می شود. هدف از افزودن این آلیاژها به فولاد این است که خواص فولاد را بهبود بخشند. انواع فولادهای آلیاژی در دو دسته فولاد کم آلیاژ و فولاد پر آلیاژ قرار می گیرد.
فولادهای کم آلیاژ به دلیل استحکام فوق العاده، ماشین کاری، مقرون به صرفه بودن و در دسترس بودن در طیف وسیعی از صنایع مورد استفاده قرار می گیرند. آنها را می توان در خودروهای نظامی، تجهیزات ساختمانی، کشتی ها، خطوط لوله، سکوهای حفاری نفت، مخازن تحت فشار و اجزای سازه ای یافت.
فولاد غیر آلیاژی نوعی از فولاد به شمار می رود که در هنگام ذوب هیچ گونه عنصری به آن اضافه نمی شود. در این نوع فولاد مقدار کربن موجود در سنگ آهن را در هنگام ذوب به حدود ۱ درصد کاهش می دهند. در ادامه به بررسی تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی از زوایای مختلف می پردازیم.

فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی

تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی از زوایای مختلف چگونه است؟

تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی را می توان از زوایای مختلفی مورد بررسی قرار داد. همانطور که می دانید کربن یک عنصر ارزشمند می باشد که به میزان زیاد در سنگ آهن موجود است. از اصلی ترین تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی در این است که در فولاد آلیاژی میزان زیادی کربن وجود دارد اما در فولاد غیر آلیاژی میزان کربن بسیار کم است. همچنین مقاومت و پایداری در برابر خوردگی یکی دیگر از عواملی است که در بررسی تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی باید آن را مد نظر قرار دهیم. فولاد آلیاژی به دلیل این که در ساختار خود آلیاژهای مختلفی دارد در برابر خوردگی مقاوم تر از فولاد غیر آلیاژی است.
آلیاژها ترکیبی از دو یا چند فلز هستند، با این حال برخی از آلیاژها نیز وجود دارند که از ترکیب یک فلز با یک غیر فلز به وجود آمده اند. بنابراین آلیاژها عناصر خالصی نیستند اما فولاد غیر آلیاژی همانطور که از نامش پیداست کاملاً خالص است. فولاد آلیاژی به گونه ای ساخته شده است که امکان جداسازی عناصر موجود در آن وجود ندارد. بیشتر فلزاتی که امروزه در بازار مورد استفاده قرار می گیرند از نوع آلیاژی به شمار می روند.
به طور کلی، فولادهای آلیاژی در مقایسه با فولادهای غیر آلیاژی می توانند مقاومت و شکل پذیری بیشتری از خود نشان دهند. معایب آن ها هم این است که فولادهای آلیاژی معمولاً قابلیت ماشینکاری، جوش پذیری و شکل پذیری کمتری نسبت به فولاد های غیر آلیاژی دارند.

فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی

تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی از نظر ویژگی ها و کاربرد آن

در ادامه به بررسی تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی از نظر ویژگی ها و کاربرد آن ها اشاره می کنیم. فولادهای آلیاژی می توانند شامل طیف گسترده ای از عناصر باشند که هر کدام این این عناصر خواص مختلفی مانند مقاومت حرارتی مکانیکی و مقاومت در برابر خوردگی را در فولاد افزایش می دهند. عناصر افزوده شده به مقادیر کم (کمتر از ۵ درصد وزنی) می تواند در افزایش سختی و استحکام فولاد تاثیر بسیار زیادی داشته باشد و به عبارتی دیگر خواص مکانیکی فولاد را بهبود می بخشد. اما اگر همین عناصر را به میزان بیشتر (بیشتر از ۲۰ درصد وزنی) در هنگام ذوب سنگ آهن به آن اضافه کنیم باعث می شود که در برابر خوردگی و مقاومت در دمای بالا و دمای پایین، کارایی بسیار عالی داشته باشد. یکی از خواص فولاد غیر آلیاژی این است که از قابلیت جوشکاری بسیار مناسبی برخوردار بوده و در نورد گرم و سرد می توان از آن ها استفاده مطلوب کرد.
اگر بخواهیم به تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی از نظر کاربرد بپردازیم باید بگوییم که از فولاد غیر آلیاژی می توان در ساخت میله های فولادی که برای استحکام و تقویت بتن به کار برده می شوند استفاده نمود. همچنین فرفورژه را که در نرده های آهنی می بینیم از این نوع فولاد می سازند. بنابراین می توان آن را در شکل های مختلف و زیبا و به حالت های گوناگون مورد استفاده قرار داد. بیشترین کاربرد فولاد غیر آلیاژی در ساخت درب ها و نرده های فلزی و آهنی می باشد. استفاده از فولاد غیر آلیاژی بیشتر در ساخت و سازهای صنعتی، عمومی، در ساخت قطعات لوازم خانگی، قطعات مربوط به مبلمان های فلزی، ماشین آلات و سایر محصولات روزمره آهنی که استفاده می کنیم رایج است.
کاربرد فولادهای آلیاژی نیز به نوبه خود بسیار زیاد است. برای مثال از آن ها در محصولات مختلفی استفاده می شود. در ساخت لوله های فولادی، محصولاتی مانند قوطی ها، صفحه ها، ورق ها، کلاف های فولادی، تیرک ها، میله ها، اتصالات، سیم های فولادی آلیاژی، دیسک ها، فلنج ها و همچنین در صنایع مختلف مانند خودروسازی، تجهیزات راه آهن، معدن، ماشین آلات مختلف صنعتی، در ساختمان سازی، سازه های دریایی و ساخت جاده ها و .. می توان از فولاد آلیاژی استفاده کرد. ما در این مطلب سعی کردیم شما را با تفاوت فولاد آلیاژی و غیر آلیاژی آشنا کنیم امیدواریم که مطالبی که در این مقاله مطرح شد برای شما مفید واقع شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.